| |
| شنبه 22 اسفند ماه سال 1383 |
| به امید وفای تو به سر دارم هوای تو |
شعر زیبای دیگری از استاد حسن تقوی مراغه ای
به امید وفای تو به سر دارم هـــــــــــــــوای تـو به سر دارم هوای تو به امیـــــــــــد وفای تو
فراقت می کشد مارا توان تا کی به سر بــــــردن شب و روز سیاهم را بدین جور و جفـــای تو
دمی تنها مرا بگذار و بگذر از جفـــــــــای خـود چه می خواهی زمن جانا بیا جان هم فـدای تو
تو را با غیر می بینم به وقت خواب و بیــــداری توان شکوه ام هم نیست حتی در قفــــــــای تو
تو دل کندی و بگزیدی اگر بر جای من غیــــری سراغ از کس ندارم من که بگزینم به جــای تو
چه می پرسی ز حال من که آرام و قرارم نیـست قرار از کف نهاد آن کس که شد تا آشنـــای تو
بیا امید من باش و طبیب جـــــان بیــــــــــــمارم که درمانی ندارد درد من جـــــــــز با دوای تو |
|
| |
| یکشنبه 9 اسفند ماه سال 1383 |
| وصف تو چه گویم که به هر ذره عیانــــی |
شعر زیبای دیگری از دوست بسیار عزیز و نازنین همیشه عاشق مراغه ای بنده آقای
حسن تقوی که بنده این شعر را بسیار دوست دارم تقدیم شما عزیزان بزرگوار می کنم
وصف تو چه گویم که به هر ذره عیانــــی دنیا به تو زیبا و تو زیبـــــــــــــــــــا تر از آنی
ذرات جهان آیه ای از دفتر هستی اسـت ای هستی مطلق که به هر کون و مکانی
آیینه ی کوچک نتواند که نمایـــــــــــــــــد تصویر تویی را که بـــــرون از دو جهــــــانـی
امیـــــد به فـــــردا چه نهم طرح چه ریـزم جاییکه تو سرچشمه ی هر خیــــر و زیانی
تمثال تو را با که برابر کنم ای دوســــــت همتای تو کس نیست و گر هست تـو آنی
یکدم نظـــری بر من مسکین ز سر لطف بنما که تو یاریــــــــگر هــــر سوخته جــانی
استاد حسن تقوی مراغه ای |
|
***لطفا کمی صبر کنید***
